James: คำขอโทษสุดท้าย

posted on 09 Jul 2008 11:50 by jamesnongza in James
 
ชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไปทุกวันหมุนเวียนอยู่กับสิ่งเดิมที่เคยได้พบผ่าน
ชีวิตเราต้องเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไร....
เวลาหนึ่งปีครึ่งที่ได้เรียนรู้ที่จะรัก มันได้สร้างความสุขและความผูกผันให้กับเรา
จนเราไม่คิดเองเหมือนกันว่ามันจะมีอิทธิพลกับชีวิตเราไปซะทุกอย่าง และ
เวลาอีกหนึ่งปีครึ่งเช่นกันที่ทำให้เราได้รู้ว่าการที่เราได้ทำอะไรพลาดไปซักอย่าง
มันจะทำให้เราเสียใจไปตลอดชีวิต และไม่อาจจะสร้างความสุขที่เคยมีต่อไปได้
ผมไม่เคยคิด..ว่าคนที่ผมรักจะจากผมไปโดยไม่มีวันกลับมา
ผมไม่เคยคิด..ขอให้เวลานั้นเดินถอยหลัง เพื่อที่จะกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผมทำให้คนที่ผม
                    รักนั้นเสียใจ
ผมไม่เคยคิด..ว่าความรู้สึกที่เคยมีมันสามารถหายไปได้ จึงต้องเก็บความรู้สึกที่ดี
                    และความเสียใจ ไว้เพียงคนเดียว ความเสียใจมันอาจจะทำให้ผม
                    ท้อแท้ เเละ สิ้นหวังแต่ก็ยังมีความรู้สึกดี อีกเหมือนกันที่ทำให้
                    ผมยิ้มคนเดียวได้แม้ไม่มีใครอยู่เคียงข้าง
ผมรู้ตัวเสมอว่าผมเป็นคนผิด และบอกคำว่า"ขอโทษ"มาหนึ่งปีกว่า เธอคนนั้นก็ไม่ได้
กลับมา สิ่งที่ผมทำได้ก็เพียงแค่ทำโทษตัวเองไปทุกวันในสิ่งที่ผมได้ทำกับเธอคนนั้น
ไป การกระทำของผมอาจดูเหมือนคนโง่และทำไปทำไม แต่ผมก็ทำมาตลอดจนชีวิตผม
แทบหมดความฝัน
จนมาถึงวันนี้ วันที่ผมคิดว่าผมไม่อาจพูดบอกให้ได้ยินเสียงว่าผม ขอโทษ ได้อีกแล้ว
นี้จะเป็นคำขอโทษสุดท้ายที่ผมพิมพ์พร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลบนใบหน้าที่ยิ้มและยอมรับ
ในบทสรุป ของความรักของเรา
ขอโทษ..ที่ไม่สามารถเป็นเพื่อนตัวเองตามที่ตัวเองขอต่อไปได้ เพราะเขาไม่สามารถปิด
             บังความรู้สึกที่รักและอยากโอบกอดไว้ได้
ขอโทษ..ที่ทำให้ตัวเองรู้สึกอึดอัดในความรู้สึกมาตลอด1ปีครึ่งที่เขาพยายามดึงตัวเองไว้
ขอโทษ..ที่ในวันนั้นที่เขาได้ทำลายความรู้สึกที่เรียกว่ารักของตัวเองไปและจะไม่ลืมทุก
             ความผิดที่ได้ทำลงไปจะคิดอยู่เสมอว่าได้ทำอะไรลงไปบ้างพร้องกับรู้สึกผิดอยู่
             เสมอ
ขอโทษ..ที่ทำลายความฝันของเราสองคน
อยากขอบคุณที่เคยช่วยสร้างความรักที่สวยงาม ที่ทำให้เขาคนนี้ได้มีความสุขทุกวันแม้
ยามหลับตาและลืมตา
         สุดท้าย...... ขอให้ตัวเองมีชีวิตที่ดี อนาคตที่ดี และทำตามใจที่ตัวเองคิดต่อไป
                           เขาไม่อาจบอกความรู้สึกให้ตัวเองฟังทุกวันได้เหมือนทุกครั้งที่เรา
                           คุยกัน เพราะ เขาไม่กล้าที่จะไปเจอหน้าตัวเองได้อีกต่อไป
                           " เขารักตัวเองมากนะที่รัก "
                           ลาก่อน.....ที่รักของเขาตัวเองจะอยู่ในใจเขาตลอดไป
 
ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป พร้อมกับตัวตนที่สร้าง ขึ้นมาใหม่เพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตอยากมี
คุณค่าต่อไป และนี้จะเป็นบันทึกหน้าใหม่ของผม                         

 


edit @ 9 Jul 2008 14:19:16 by สองคน..หนึ่งหัวใจ

Comment

Comment:

Tweet